ภาคเกษตรของประเทศไทยกำลังสะท้อนความย้อนแย้งที่สำคัญของเศรษฐกิจไทย
แม้ภาคเกษตรจะสร้างมูลค่าเพียงประมาณ 6% ของ GDP แต่กลับมีแรงงานอยู่ในภาคนี้เกือบ หนึ่งในสามของแรงงานทั้งประเทศ ความไม่สมดุลนี้ทำให้เกษตรกรจำนวนมากติดอยู่ในวงจรเดิม ผลผลิตราคาตก ต้นทุนสูง หนี้สินเพิ่ม อำนาจต่อรองต่ำในตลาด คำถามสำคัญจึงไม่ใช่เพียงว่า จะทำอย่างไรให้ราคาพืชผลดีขึ้น แต่คือ ใครเป็นคนกำหนดกติกาของระบบอาหาร ประเด็นนี้ถูกเรียกว่า การเมืองเศรษฐกิจอาหาร (Food Politics) และกำลังกลายเป็นหัวใจของการถกเถียงด้าน นโยบายเกษตรไทย ในบริบทนี้ แนวคิดของ พิธา ลิ้มเจริญรัตน์ และ ศุภจี สุธรรมพันธุ์ กำลังสะท้อนสองแนวทางสำคัญของการแก้ปัญหาเกษตรกรรมไทย
